Een robotische operatieassistent?A prototype robotic scrub nurse?

Een nogal ongeloofwaardige robot was recent in het nieuws: Future Surgeons May Use Robotic Nurse, ‘Gesture Recognition’.

ScienceDaily (Feb. 3, 2011) — Surgeons of the future might use a system that recognizes hand gestures as commands to control a robotic scrub nurse or tell a computer to display medical images of the patient during an operation.

Purdue industrial engineering graduate student Mithun Jacob uses a prototype robotic scrub nurse with graduate student Yu-Ting Li. Researchers are developing a system that recognizes hand gestures to control the robot or tell a computer to display medical images of the patient during an operation. (Credit: Purdue University photo/Mark Simons)

Purdue industrial engineering graduate student Mithun Jacob uses a prototype robotic scrub nurse with graduate student Yu-Ting Li. Researchers are developing a system that recognizes hand gestures to control the robot or tell a computer to display medical images of the patient during an operation. (Credit: Purdue University photo/Mark Simons)

Gelijksoortige ontwikkelingen werden eerder ook al eens gemeld:
Robot Gossip: Robot Scrub Nurse
Nursing Advocacy: “The robot should be able to do everything a nurse can,” Dr. Treat said.

Ik ben van mening, deels door de goede analyse van Nursing Advocacy, dat het geen goed idee is om menselijke operatieassistenten te vervangen door robots. Het is een veel beter idee om het tekort aan mensen op te lossen. In dit geval is er zoveel dat een operatieassistent doet, zoveel meer dan wat een robot de eerstkomende vijftig jaar zal kunnen.

Maar goed, de betrokken onderzoekers publiceren hun verhaal binnenkort in de Communications of the ACM. Dat zal leuk leesvoer zijn 🙂
A fairly far fetched robot was in the news recently: Future Surgeons May Use Robotic Nurse, ‘Gesture Recognition’.

ScienceDaily (Feb. 3, 2011) — Surgeons of the future might use a system that recognizes hand gestures as commands to control a robotic scrub nurse or tell a computer to display medical images of the patient during an operation.

Purdue industrial engineering graduate student Mithun Jacob uses a prototype robotic scrub nurse with graduate student Yu-Ting Li. Researchers are developing a system that recognizes hand gestures to control the robot or tell a computer to display medical images of the patient during an operation. (Credit: Purdue University photo/Mark Simons)

Purdue industrial engineering graduate student Mithun Jacob uses a prototype robotic scrub nurse with graduate student Yu-Ting Li. Researchers are developing a system that recognizes hand gestures to control the robot or tell a computer to display medical images of the patient during an operation. (Credit: Purdue University photo/Mark Simons)

For related stories see these posts on:
Robot Gossip: Robot Scrub Nurse
Nursing Advocacy: “The robot should be able to do everything a nurse can,” Dr. Treat said.

I believe, partly based the insightful comments given at Nursing Advocacy, that it is not a good idea to replace human scrub nurses with robotic ones. It would be much better to solve the shortage of nurses). In this case, there is so much a scrub nurse does, so much more than a robot can do, for at least the next fifty years or so.

But there will be a publication in the Communications of the ACM soon. That will be an interesting read 🙂

Geplaatst in Chirurgie | 1 reactie

Meer robothanden aan het bed?

Een poll op internet. Helaas niet altijd even betrouwbaar, maar soms toch wel leerzaam. Zorgvisie hield een poll, en wel over de stelling ‘Meer robothanden aan het bed. Verbetering voor de zorg of niet?’. De uitslag: 73 procent van de 371 reagerende bezoekers van Zorgvisie.nl vonden het geen verbetering. Maar wat betekent dit nu precies?

Het loont om even te kijken naar de aanleiding van de poll, dat was namelijk nieuws (o.a. gemeld op Zorgvisie) over een Duitse ‘Helper Robot’, de Casero (zie plaatje). Er zijn meer van dergelijke robots in de maak (bv. Care-o-Bot). Het zijn eigenlijk een soort rijdende karretjes met wat slimmigheden aan boord, die bijvoorbeeld eten en drinken rond kunnen brengen.

Volgens de onderzoekers is het idee achter Casero als volgt (bron: Robotics Wire):

When the Duisburg researchers observed the care workers’ daily routines and tasks, they soon noticed that there was seldom enough time to exchange a few kind words with patients. Staff shortages were everywhere. While the robots run errands and allow games to be played on their displays, care workers could devote more of their time to caring for the elderly.

Tsja, een dergelijke redenatie gaat natuurlijk niet op als 1 robot even duur is als 1 mens en je het dus moet zien als vervanging. Op zorgvisie wordt namelijk ook gemeld:

Echt goedkoop is de robot nog niet. “Casero is net zo duur als een fulltime kracht”, zegt Volker Bessler van het verzorgingshuis in Stuttgart waar de eerste servicerobot is getest.

Begrijpelijk dus dat mensen overwegend negatief reageerden op de poll.Internet polls. Hardly reliable, but sometimes interesting to read. The Dutch website Zorgvisie held a poll about: ‘More robot helpers by the bed. An improvement for healthcare or not?’. The result: 73 procent of the 371 responding visitors of Zorgvisie.nl felt it was not an improvement. But what does this mean exactly?

Geplaatst in Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) | Een reactie plaatsen

Fujitsu’s Robot TeddybeerFujitsu’s Robot Teddy Bear


Een verzameling filmpjes met de robot teddybeer

Op de CES 2011 was hij er weer
Fujitsu’s robot teddybeer!

Sind een jaar of twee toon Fujitsu deze robot teddybeer op allerhande beurzen en shows. Ze vertellen er dan bij dat hij ‘nog in ontwikkeling’ is of ‘nog in conceptfase’. Hij lijkt ook wel steeds beter te reageren. In ieder geval weet hij al de harten van velen te stelen.

Het (nuttige) toepassingsgebied voor deze robot teddybeer is vergelijkbaar met dat van Paro. Hij is bedacht als een soort knuffel- of gezelschapsrobot voor ouderen, bijvoorbeeld met dementie. Net als bij Paro kan dat wellicht leiden tot minder eenzaamheid, stress en depressie. Meer in het algemeen kan de robot mensen die moeilijk bereikbaar zijn, bijvoorbeeld kinderen met autisme, wellicht toch bereiken, of beter bereikbaar maken voor verzorgenden (als katalysator voor contact).

De beer heeftvolgens Fujitsu 13 sensoren, waaronder een camera in zijn neus en diverse druksensoren op punten van het lichaam. Met behulp van de camera en herkenningssoftware kan de beer mensen en gezichten zien wat hem in staat stelt naar je (terug) te kijken, oogcontact te maken en te zwaaien (dat laatste is echt een plus boven Paro). Hij reageert op aaien, vasthouden of kietelen met geluiden en met emotionele uitdrukkingen in zijn gezichtje of middels bewegingspatronen. Er zitten acht druksensoren in zijn lichaam, twee Daarbij kan zijn reactie afhankelijk zijn van wat zijn stemming is, volgens Fujitsu.

De beer kan verbonden worden met een PC via een kabel, en wellicht is dat voorlopig zelfs wel noodzakelijk, bijvoorbeeld voor de gezichtsherkenning. Dat is me nog niet helemaal duidelijk. Ik hoop dat hij, net als Paro, uiteindelijk ook zonder de hulp van een zal PC kunnen werken. Wel kun je via de PC ook nieuwe bewegingen inprogrammeren, maar ook daar weet ik nog niet het fijne van.

Hopelijk zullen we binnenkort nog veel van deze robot teddybeer gaan horen en komt hij snel op de markt. Paro kan wel wat competitie gebruiken, vindt u niet?
A collection of movies.

At CES 2011, look who’s there
It’s Fujitsu’s Robot Teddy Bear!

For about two years Fujitsu has been displaying this robot teddy bear at various tradeshows. They tell us it is ‘still in development’ or ‘in a concept phase’. It does seem to be responding better every time I see it. In any case it manages to win the hearts of many already.

The area of (useful) application for this robot is comparable to that of Paro. Fujitsu Labs develops this “social robot with a personality” for use in “robot therapy”, for example for patients that suffer from dementia, says Fujitsu. The bear can display basic emotions through animatronics and react to its surroundings.

It can be connected to a PC using a USB port. Sensors enable it to respond to external stimuli; it is equipped with 13 sensors (e.g. a webcam, touch sensors, etc.) in different locations on its body. The bear has a camera in its nose and machine vision to recognize human shapes and faces. It can see a person nearby and, for example, turn in their direction and make eye contact. It als senses being patted or stroked in various places and can respond, for example, by waking up (from sleeping).

The bear can apparently talk with the voice of a young boy, using a speech synthesizer and a built-in speaker. Thus, the sound can be synchronised with the robot’s other behavior.

The robot bears are said to capable of up to 300 movement patterns including raising its arms, looking downwards and kicking its feet. The movement are combined with display of “emotions” to signal happiness, sadness and anger, says Fujitsu. And since the robot can be connected to the PC, new movements can be recorded and displayed.

What makes these robots interesting, says Fujitsu, is that they are interactive and real, in a world that is full of screens. The bears can be played with physically and are likely to integrate easily into people’s lives, says the company.

Fujitsu hopes its teddy bear can help develop “robot therapy,” a way to use robots to help people overcome challenges or problems, comparable to how “animal therapy” is used today, only without the hassle of having to clean up or deal with grumpy animals.

Hopefully we will be seeing more from this robot teddy bear soon when it comes available as a product. I think Paro could use a little competition in the market, don’t you?

Geplaatst in Autisme, Dementie, Kinderen, Knuffelrobots, Ouderen, Paro, Snoezelen | Een reactie plaatsen

Robotische eethulpenRobotic Eating Aids

Robotische eethulpen zijn dan misschien niet zo opwindend als Paro of andere sociale, interactieve robots, maar ze kunnen wel een groot verschil maken voor zowel clienten als verzorgenden. Eten is belangrijk en we doen het met grote regelmaat, dus als een client met verlies van armfunctie afhakelijk is van een verzorgende die hen moet voeren is dat een groot verlies van zelfstandigheid. Bovendien is het met elkaar delen van de maaltijd ook een sociale gebeurtenis waar je dan al snel buiten valt, met verlies van sociale participatie als gevolg. Dus kunnen robotische eethulpen, die clienten (deels) het vermogen om zelfstandig te eten teruggeven en met het gezin of de groep mee te eten, niet alleen verzorgenden ontlasten van een tijdrovende klus, maar ook de kwaliteit van leven van clienten verhogen.

Hieronder vindt u een verzameling filmpjes van robotische eethulpen. Vele hiervan zijn eenvoudig beschikbaar, ook in Nederland, en worden zelfs vergoed via verschillende verstrekkingsregelingen.

Voor meer informatie, bijvoorbeeld over aanbod, leveranciers en verstrekkingsregelingen, vindt u bij Handy-Wijzer, eetapparaten.Perhaps robotic eating aids are not as exciting as Paro or other social, interactive robots, but they can make a huge difference for both clients and caregivers. Eating is important and we do it frequently, so if a client with loss of arm function has to depend on a caregiver to feed them it is a great loss of independency. Sharing a meal is also a social event and not being able to join in as an equal partner is a loss of social participation. Thus, robotic eating aids, that can (partially) give back the ability to eat independently and to join a family or group dinner not only relieve a time consuming burden from caregivers, but also add to clients’ quality of life. Below is an collection of movies of robotic eating aids. Many of these are readily available, also in the Netherlands, and are even paid for by healthcare insurance companies.

More information, for example about offers, suppliers and financial arrangements, can be found at Handy-Wijzer.

Geplaatst in Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) | Een reactie plaatsen

We vroegen de robot in de straat naar zijn mening…We asked the robot in the street his opinion…We asked the robot in the street his opinion…We asked the robot in the street his opinion…We asked the robot in the street his opinion…

U ziet het, ook bij robots met de pet weet Robots that Care de juiste snaar te raken!

As you can see, Robots that Care strikes a sympathetic chord with the robot in the street 🙂

Geplaatst in Sociale Robotica | Een reactie plaatsen

Docter Marcel Heerink – Acceptatie van robots door ouderen

Sinds vandaag, 3 november 2010, is Nederland een docter rijker, en wel dr. Marcel Heerink. Hij verdedigde met verve op deze dag bij de UvA zijn proefschrift ‘Assessing acceptance of assistive social robots by aging adults’. In de oppositie, die hem het vuur aan de schenen legde, een interest ‘robotgezelschap’: Naast promotores Bob Wielinga, Ben Kröse en Vanessa Evers, waren ook aangeschoven Kerstin Dautenhahn, Luc de Witte, Mark Neerincx, Lynda Hardman en Frans Groen.

Zie ook dit item met Heerink in Ochtendspits van 2 november, even doorspoelen naar 14:30.

Get Microsoft Silverlight
Bekijk de video in andere formaten.

Geplaatst in Ouderen, Sociale Robotica | Een reactie plaatsen

Paro kopen in Nederland? Nu via Focal Meditech

Focal Meditech BV nu officieel Nederlands verkooppunt voor robotzeehond Paro

Het bedrijf Focal Meditech, gevestigd in Tilburg, heeft “een overeenkomst afgesloten met het het Danish Technology Institute, de Europese importeur, waardoor Focal als verkooppunt voor Nederland optreedt. Eerder kon Paro niet in direct in Nederland besteld worden; nu is levering met service en garantie door een erkende Nederlandse hulpmiddelenleverancier mogelijk.”

Een goede zaak voor met name de ouderenzorg in Nederland, waar al wel enkele tientallen Paro´s in gebruik zijn, maar een goede distributieketen nog ontbrak. Focal Meditech is bovendien een bedrijf dat reeds jaren goede producten levert, onder andere voor de ouderenzorg (zie deze bedrijfsfilm).

Geplaatst in Knuffelrobots, Ouderen, Paro | 4 reacties

Paro en Nao in de zorgParo and Nao in healthcare

Een aardig item heeft Radio Nederland Wereldomroep weten te maken van de opnames met Paro en Nao in een groepswoning voor ouderen met dementie.

Bron: Robots om mee te lachen, huilen en knuffelen
Gepubliceerd op : 25 oktober 2010 – 7:00 am | door Thijs Westerbeek van Eerten (beeld: RNW)

Helaas zijn wel enkele puntjes niet helemaal goed door de montage heen gekomen:

  • De Nao robot wordt nu achter de schermen bediend door een mens (in dit geval Saskia Robben). Zelfstandig reageren is nog in ontwikkeling.
  • De Nao wordt binnen TNO vooral ingezet voor kinderen met diabetes, in het ALIZ-E project. Hij fungeert dan enerzijds als speelkameraadje en anderzijds als een soort ‘doktersassistent’ die het kind tussen de bedrijven door herinnert aan zijn medicatie en het bijhouden van het etensdagboek. Voor die setting zijn juist de emoties ontwikkeld. Het idee is dat enige emotionele intelligentie (herkennen, tonen, rekening houden met de persoonlijkheid van een kind) Nao kan helpen bij zijn ‘werk’. Voor meer info, contacteer Rosemarijn Looije of Mark Neerincx van TNO. Zie voor eerdere resultaten op dit vlak dit artikel.
  • De wetenschappelijke resultaten met Paro zijn samengevat door Shibata en Wada (2010) in Robot Therapy – A New Approach for Mental Healthcare of the Elderly (journal: Gerontology).

A nice item was made by ´Radio Nederland Wereldomroep´ from our recordings with Paro and Nao in a group home for elderly people with dementia.

Source: Robots om mee te lachen, huilen en knuffelen
Published on: Oktober 25, 2010 – 7:00 am | by Thijs Westerbeek van Eerten (video: RNW)

Unfortunately, some things did not pass the editing very well:

  • The Nao robot is now controlled manually (by Saskia Robben in this case). Responding autonomously is still in development.
  • Nao is used within TNO moslty for children with diabetes, in the ALIZ-E project. It functions on the one hand as a play buddy and on the other hand as a docters assistant reminding the child about taking medication and keeping his food journal. For that setting the emotional displays were developed. The idea is that some emotional intelligence (recognizing and showing emotions and adapting to a child’s personality) can help Nao with its ‘job’. For more info contact Rosemarijn Looije or Mark Neerincx of TNO. For early results, see artikel.
  • The scientific results with Paro are presented by Shibata and Wada (2010) in Robot Therapy – A New Approach for Mental Healthcare of the Elderly (journal: Gerontology).

Geplaatst in Autisme, Dementie, Kinderen, Knuffelrobots, Ouderen, Paro, Snoezelen | Een reactie plaatsen

Paro in actie met een lieve oude dameParo live in action with a sweet old lady

Een oudere mevrouw, een hele lieve, dementerende dame, en haar dochter gaven toestemming om te filmen hoe ze lekker met Paro bezig is. Het werd een hele leuke en plezierige ochtend voor ons en voor de ouderen in de groepswoning waar we (met Nao Lola) op bezoek waren. Zie hierboven een impressie. Maandag 25 oktober waarschijnlijk live op Radio Nederlands Wereldomroep, inclusief kort interview met Jeroen.

Een oudere mevrouw, een hele lieve, dementerende dame, en haar dochter gaven toestemming om te filmen hoe ze lekker met Paro bezig is. Het werd een hele leuke en plezierige ochtend voor ons en voor de ouderen in de groepswoning waar we (met Nao Lola) op bezoek waren. Zie hierboven een impressie. Maandag 25 oktober waarschijnlijk live op Radio Nederlands Wereldomroep, inclusief kort interview met Jeroen.

Geplaatst in Dementie, Knuffelrobots, Ouderen, Paro, Snoezelen, Sociale Robotica | Een reactie plaatsen

Paro in Nederland de afgelopen jarenParo in the Netherlands in recent years

De robotzeehond Paro is alweer enige tijd in Nederland. In deze filmpjes krijg je een aardig beeld van de situatie in de afgelopen paar jaar. Het is wel duidelijk dat we er met zijn allen nog aan moesten wennen.

De robotzeehond Paro is alweer enige tijd in Nederland. In deze filmpjes krijg je een aardig beeld van de situatie in de afgelopen paar jaar. Het is wel duidelijk dat we er met zijn allen nog aan moesten wennen.

Geplaatst in Dementie, Knuffelrobots, Ouderen, Paro, Snoezelen | Een reactie plaatsen