Paro en Nao in de zorgParo and Nao in healthcare

Een aardig item heeft Radio Nederland Wereldomroep weten te maken van de opnames met Paro en Nao in een groepswoning voor ouderen met dementie.

Bron: Robots om mee te lachen, huilen en knuffelen
Gepubliceerd op : 25 oktober 2010 – 7:00 am | door Thijs Westerbeek van Eerten (beeld: RNW)

Helaas zijn wel enkele puntjes niet helemaal goed door de montage heen gekomen:

  • De Nao robot wordt nu achter de schermen bediend door een mens (in dit geval Saskia Robben). Zelfstandig reageren is nog in ontwikkeling.
  • De Nao wordt binnen TNO vooral ingezet voor kinderen met diabetes, in het ALIZ-E project. Hij fungeert dan enerzijds als speelkameraadje en anderzijds als een soort ‘doktersassistent’ die het kind tussen de bedrijven door herinnert aan zijn medicatie en het bijhouden van het etensdagboek. Voor die setting zijn juist de emoties ontwikkeld. Het idee is dat enige emotionele intelligentie (herkennen, tonen, rekening houden met de persoonlijkheid van een kind) Nao kan helpen bij zijn ‘werk’. Voor meer info, contacteer Rosemarijn Looije of Mark Neerincx van TNO. Zie voor eerdere resultaten op dit vlak dit artikel.
  • De wetenschappelijke resultaten met Paro zijn samengevat door Shibata en Wada (2010) in Robot Therapy – A New Approach for Mental Healthcare of the Elderly (journal: Gerontology).

A nice item was made by ´Radio Nederland Wereldomroep´ from our recordings with Paro and Nao in a group home for elderly people with dementia.

Source: Robots om mee te lachen, huilen en knuffelen
Published on: Oktober 25, 2010 – 7:00 am | by Thijs Westerbeek van Eerten (video: RNW)

Unfortunately, some things did not pass the editing very well:

  • The Nao robot is now controlled manually (by Saskia Robben in this case). Responding autonomously is still in development.
  • Nao is used within TNO moslty for children with diabetes, in the ALIZ-E project. It functions on the one hand as a play buddy and on the other hand as a docters assistant reminding the child about taking medication and keeping his food journal. For that setting the emotional displays were developed. The idea is that some emotional intelligence (recognizing and showing emotions and adapting to a child’s personality) can help Nao with its ‘job’. For more info contact Rosemarijn Looije or Mark Neerincx of TNO. For early results, see artikel.
  • The scientific results with Paro are presented by Shibata and Wada (2010) in Robot Therapy – A New Approach for Mental Healthcare of the Elderly (journal: Gerontology).

Dit bericht is geplaatst in Autisme, Dementie, Kinderen, Knuffelrobots, Ouderen, Paro, Snoezelen. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.