Het ARTAS™ systeem, assistente van de haarchirurg

Hier is een interessante, nieuwe, robotische doktersassistente: Het ARTAS™ Systeem. De Amerikaanse FDA gaf het systeem recent vrij om te gaan gebruiken (lees meer). Volgens het bedrijf dat de robot uitvond en produceert, Restoration Robotics, helpt ARTAS bij iets dat ‘hair follicle harvesting’ heet, ‘het oogsten van haarfollikels’.

Het ARTAS Systeem

Het ARTAS Systeem (Bron: Restoration Robotics, Inc.)

De procedure is als volgt. De client neemt plaats op de Artas stoel waarna eerst zijn haar wordt gemillimeterd. Vervolgens worden met behulp van een robotische arm, die onder andere is voorzien van een camera, kleine dermal punches uitgevoerd waarbij individuele haarfollikels worden geoogst. Dit gebeurt onder controle van een dokter. De haarfollikels worden later handmatig getransplanteerd, waarna ze weer nieuwe haren zullen gaan produceren op een eerst kale plek.

Hier is een paper (PDF) in de Dermatology Times waarin de resultaten van tests met een prototype worden gerapporteerd. Blijkbaar waren na de procedure geen hechtingen of verbanden nodig, is het minder invasief en levert het gebruik van ARTAS tijdwinst op ten opzichte van andere haartransplantatietechnieken, zoals strip harvesting waar een strook met haar getransplanteerd wordt naar een kale plek. (Hoewel dit vergelijk eigenlijk appels met peren vergelijken is. Een vergelijk tussen ARTAS en andere methodes waarbij individuele haarfollikels getransplanteerd worden is relevanter, zie bijvoorbeeld hier of hier). Het bedrijf verwacht snelheden te kunnen gaan halen van 750 tot 1.000 folliculaire eenheden per uur.

Meer lezen op: news.cnet.com
Share
Posted in Chirurgie | Leave a comment

Onderzoek: Hoe reageren mensen als een robot ze aanraakt?

Een bijzonder interessant, ‘sociale robotica’ onderzoek leverde recent leuke resultaten op. Het blijkt dat mensen het niet altijd even prettig vinden om aangeraakt te worden door een robot.

Ietwat verrassend bleek uit de resultaten van één van de experimenten van het onderzoek dat het uitmaakt waaróm de robot ze aanraakt. Als mensen denken dat het is om ze te wassen dan is het okee, maar als het is om ze gerust te stellen dan hoeft dat niet zo nodig, ook al is het exact dezelfde aanraking. Blijkbaar is instrumentele aanraking meer acceptabel dan ‘sociale aanraking’. En de waargenomen intentie is dan bepalend, aldus onderzoeker Charlie Kemp. Als je dit resultaat echter vergelijkt met de positieve respons op knuffelen met de Paro robot, dan weet ik niet of het uiterlijk en het gedrag van de robot niet medebepalend zijn voor dit resultaat. Dat zou een aardig vervolgonderzoek kunnen zijn. In dit geval zou het best eens kunnen zijn dat het uiterlijk en het gedrag van de robot, genaamd Cody, niet strookte met een intentie om mensen te kalmeren via aanraking. Hij ziet er niet uit alsof hij daarvoor is ontworpen. Hij ziet er meer uit als een functionele robot die is ontworpen om mensen een beetje schoon te maken (en dat is ook inderdaad waarvoor hij is ontworpen). Met andere woorden, mensen vonden het misschien gewoon niet helemaal kloppen.

Daarnaast bleek dat men het niet prettig vond indien de robot met spraak vooraf meldde dat hij je ging aanraken. Men reageerde daar negatief op, wellicht omdat men wat schrok van de stem. Ook hier denk ik dat de uitvoering van het spreken door de robot heel belangrijk is. Indien een robot spreekt met zijn hele gezicht en een bewegende mond dan is dat heel anders dan dat enkel een geluidsfragment wordt afgespeeld door speakers (een stem uit het niets, zeg maar). Maar ik weet niet hoe dat bij deze robot precies gebeurde, al lijkt het laatste het geval. Indien dat zo is, dan is ook hier sprake van een zekere mismatch: de robot ziet er niet uit alsof hij bedoeld is om met mensen te praten dus komt het vreemd over als hij het toch doet.

Maar over het geheel genomen is dit natuurlijk prima onderzoek met leuke resultaten. Meer van hetzelfde kan zeker helpen bij om de introductie van robots in de zorg te doen slagen.

Het artikel van de HRI 2011 conferentie is hier te downloaden: hier
Science News Blog schreef er een aardige samenvatting over: Study Investigates How People Respond to Being Touched by a Robot.

Share
Posted in Knuffelrobots, Mensen Aanraken, Sociale Robotica | Leave a comment

ICSR 2011, de 2e International Conference on Social Robotics

De tweede International Conference on Social Robotics, ICSR 2011, zal worden gehouden in Amsterdam op 24-25 november. De Call for Papers is geopend (de CFP pagina, en hier de Full Details van de CFP).

De tijdslijn is als volgt:
Paper submission: June 1st
Notification of acceptance: August 1st
Final manuscript submission: September 7th
Conference: November 24-25

The International Conference on Social Robotics brings researchers and practitioners together to report on and discuss the state-of-the-art research in the field of social robotics. The conference focuses particularly on social interaction between humans and robots, the integration of robots into our society, and the design of next generation social robot interfaces and systems.

The theme of the 2011 conference is “Alive!” It expresses the vitality of the social robotics research, paying particular attention to the development of robots that appear increasingly social — the point that people perceive them to be alive. The conference aims to foster discussion on the development of computational models, robotic embodiments, and behavior that enable robots to act socially and the impact that social robots have on people and their social and physical environment.

Share
Posted in Sociale Robotica | Leave a comment

Kaspar, het laatste nieuws over een robot voor autistische kinderen

In de Washington Examiner stond vandaag een moooi artikel getiteld: Kaspar the friendly robot helps autistic kids.

Ben Robins, een onderzoeker die reeds veel heeft bijgedragen aan het bestuderen van het nut dat robots kunnen hebben voor autistische kinderen, wordt o.a. als volgt geciteerd:

“Children with autism don’t react well to people because they don’t understand facial expressions,” said Ben Robins, a senior research fellow in computer science at the University of Hertfordshire who specializes in working with autistic children. “Robots are much safer for them because there’s less for them to interpret and they are very predictable.”

Het artikel beschrijft beknopt de huidige stand van de wetenschap achter het idee dat sociale robots een rol kunnen helpen om autistische kinderen bepaalde sociale vaardigheden te leren en te laten trainen (in het kort: er zijn veelbelovende case studies, maar goede, lange termijn effectstudies missen nog). Het artikel geeft daarnaast de opinie van verschillende onderzoekers, zowel binnen het werkveld als daarbuiten, over de waarde van het werk (dat reeds loopt vanaf 2005).

Op Youtube vond ik de volgende aardige BBC video uit 2008 over Kaspar en het werk van Robins:

En de Japanse TV maakte in 2009 een lange documentaire over Kaspar en het werk van Robins et al.

Voor de academische lezers zijn er papers te vinden over Kaspar AND Robins (Scopus) (of bij ScienceDirect), of je kunt de uitgebreide publicatielijst van Robins napluizen (hier).

Share
Posted in Autisme, Kinderen, Knuffelrobots, Sociale Robotica | Leave a comment

PopSci artikel over robots en autisme

Een zeer interessant artikel is net verschenen op PopSci getiteld The New Face of Autism Therapy. Het artikel behandelt met name het gebruik van een robot genaamd Bandit die is ‘ontworpen om de interactie aan te gaan met kinderen met autisme’.

Bandit

Bandit, een robot die is ontworpen om gebruikt te worden in door en met kinderen met autisme. Foto door John B. Carnett

Ook de commentaren van lezers, veelal zelf mensen met autisme of ouders van kinderen met autisme, zijn zeer interessant.

Share
Posted in Autisme, Kinderen, Sociale Robotica | Leave a comment

Zorgrobotica bij de Kennisalliantie en Syntens

Themabijeenkomst ZorgRobotica (KennisAlliantie) from FunnelVision on Vimeo.

Afgelopen 25 oktober sprak Jeroen, deels namens TNO en deels namens Robots that Care op een bijeenkomst over zorgrobotica. Het was georganiseerd door de Kennisalliantie en Syntens, die met name in de ‘Medical Delta’ (ruwweg Rotterdam-Delft-Leiden) vaart willen geven aan de ontwikkelingen. Prof. Luc de Witte opende de dag, gevolgd door Boudewijn Wisse en tot slot Jeroen Arendsen. In de middag werd er in groepjes verder gepraat. De video geeft een aardige impressie van de dag. Met name het contact met Zorgbelang, vertegenwoordigd door mevrouw Aat Hoffius, zal voor Rbots that Care wel eens een staartje kunnen krijgen.

Links:
De website Zorgrobotica
Het verslag van de dag

Share
Posted in Knuffelrobots, Ouderen, Studiedagen | Leave a comment

Een robotische operatieassistent?

Een nogal ongeloofwaardige robot was recent in het nieuws: Future Surgeons May Use Robotic Nurse, ‘Gesture Recognition’.

ScienceDaily (Feb. 3, 2011) — Surgeons of the future might use a system that recognizes hand gestures as commands to control a robotic scrub nurse or tell a computer to display medical images of the patient during an operation.

Purdue industrial engineering graduate student Mithun Jacob uses a prototype robotic scrub nurse with graduate student Yu-Ting Li. Researchers are developing a system that recognizes hand gestures to control the robot or tell a computer to display medical images of the patient during an operation. (Credit: Purdue University photo/Mark Simons)

Purdue industrial engineering graduate student Mithun Jacob uses a prototype robotic scrub nurse with graduate student Yu-Ting Li. Researchers are developing a system that recognizes hand gestures to control the robot or tell a computer to display medical images of the patient during an operation. (Credit: Purdue University photo/Mark Simons)

Gelijksoortige ontwikkelingen werden eerder ook al eens gemeld:
Robot Gossip: Robot Scrub Nurse
Nursing Advocacy: “The robot should be able to do everything a nurse can,” Dr. Treat said.

Ik ben van mening, deels door de goede analyse van Nursing Advocacy, dat het geen goed idee is om menselijke operatieassistenten te vervangen door robots. Het is een veel beter idee om het tekort aan mensen op te lossen. In dit geval is er zoveel dat een operatieassistent doet, zoveel meer dan wat een robot de eerstkomende vijftig jaar zal kunnen.

Maar goed, de betrokken onderzoekers publiceren hun verhaal binnenkort in de Communications of the ACM. Dat zal leuk leesvoer zijn :-)

Share
Posted in Chirurgie | 1 Comment

Meer robothanden aan het bed?

Een poll op internet. Helaas niet altijd even betrouwbaar, maar soms toch wel leerzaam. Zorgvisie hield een poll, en wel over de stelling ‘Meer robothanden aan het bed. Verbetering voor de zorg of niet?’. De uitslag: 73 procent van de 371 reagerende bezoekers van Zorgvisie.nl vonden het geen verbetering. Maar wat betekent dit nu precies?

Het loont om even te kijken naar de aanleiding van de poll, dat was namelijk nieuws (o.a. gemeld op Zorgvisie) over een Duitse ‘Helper Robot’, de Casero (zie plaatje). Er zijn meer van dergelijke robots in de maak (bv. Care-o-Bot). Het zijn eigenlijk een soort rijdende karretjes met wat slimmigheden aan boord, die bijvoorbeeld eten en drinken rond kunnen brengen.

De Casero Helper Robot

De Casero Helper Robot (source: Zorgvisie)

Volgens de onderzoekers is het idee achter Casero als volgt (bron: Robotics Wire):

When the Duisburg researchers observed the care workers’ daily routines and tasks, they soon noticed that there was seldom enough time to exchange a few kind words with patients. Staff shortages were everywhere. While the robots run errands and allow games to be played on their displays, care workers could devote more of their time to caring for the elderly.

Tsja, een dergelijke redenatie gaat natuurlijk niet op als 1 robot even duur is als 1 mens en je het dus moet zien als vervanging. Op zorgvisie wordt namelijk ook gemeld:

Echt goedkoop is de robot nog niet. “Casero is net zo duur als een fulltime kracht”, zegt Volker Bessler van het verzorgingshuis in Stuttgart waar de eerste servicerobot is getest.

Begrijpelijk dus dat mensen overwegend negatief reageerden op de poll.

Share
Posted in Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) | Leave a comment

Fujitsu’s Robot Teddybeer


Een verzameling filmpjes met de robot teddybeer

Op de CES 2011 was hij er weer
Fujitsu’s robot teddybeer!

Sind een jaar of twee toon Fujitsu deze robot teddybeer op allerhande beurzen en shows. Ze vertellen er dan bij dat hij ‘nog in ontwikkeling’ is of ‘nog in conceptfase’. Hij lijkt ook wel steeds beter te reageren. In ieder geval weet hij al de harten van velen te stelen.

Het (nuttige) toepassingsgebied voor deze robot teddybeer is vergelijkbaar met dat van Paro. Hij is bedacht als een soort knuffel- of gezelschapsrobot voor ouderen, bijvoorbeeld met dementie. Net als bij Paro kan dat wellicht leiden tot minder eenzaamheid, stress en depressie. Meer in het algemeen kan de robot mensen die moeilijk bereikbaar zijn, bijvoorbeeld kinderen met autisme, wellicht toch bereiken, of beter bereikbaar maken voor verzorgenden (als katalysator voor contact).

De beer heeftvolgens Fujitsu 13 sensoren, waaronder een camera in zijn neus en diverse druksensoren op punten van het lichaam. Met behulp van de camera en herkenningssoftware kan de beer mensen en gezichten zien wat hem in staat stelt naar je (terug) te kijken, oogcontact te maken en te zwaaien (dat laatste is echt een plus boven Paro). Hij reageert op aaien, vasthouden of kietelen met geluiden en met emotionele uitdrukkingen in zijn gezichtje of middels bewegingspatronen. Er zitten acht druksensoren in zijn lichaam, twee Daarbij kan zijn reactie afhankelijk zijn van wat zijn stemming is, volgens Fujitsu.

De beer kan verbonden worden met een PC via een kabel, en wellicht is dat voorlopig zelfs wel noodzakelijk, bijvoorbeeld voor de gezichtsherkenning. Dat is me nog niet helemaal duidelijk. Ik hoop dat hij, net als Paro, uiteindelijk ook zonder de hulp van een zal PC kunnen werken. Wel kun je via de PC ook nieuwe bewegingen inprogrammeren, maar ook daar weet ik nog niet het fijne van.

Hopelijk zullen we binnenkort nog veel van deze robot teddybeer gaan horen en komt hij snel op de markt. Paro kan wel wat competitie gebruiken, vindt u niet?

Share
Posted in Autisme, Dementie, Kinderen, Knuffelrobots, Ouderen, Paro, Snoezelen | Leave a comment

Robotische eethulpen

Robotische eethulpen zijn dan misschien niet zo opwindend als Paro of andere sociale, interactieve robots, maar ze kunnen wel een groot verschil maken voor zowel clienten als verzorgenden. Eten is belangrijk en we doen het met grote regelmaat, dus als een client met verlies van armfunctie afhakelijk is van een verzorgende die hen moet voeren is dat een groot verlies van zelfstandigheid. Bovendien is het met elkaar delen van de maaltijd ook een sociale gebeurtenis waar je dan al snel buiten valt, met verlies van sociale participatie als gevolg. Dus kunnen robotische eethulpen, die clienten (deels) het vermogen om zelfstandig te eten teruggeven en met het gezin of de groep mee te eten, niet alleen verzorgenden ontlasten van een tijdrovende klus, maar ook de kwaliteit van leven van clienten verhogen.

Hieronder vindt u een verzameling filmpjes van robotische eethulpen. Vele hiervan zijn eenvoudig beschikbaar, ook in Nederland, en worden zelfs vergoed via verschillende verstrekkingsregelingen.

Voor meer informatie, bijvoorbeeld over aanbod, leveranciers en verstrekkingsregelingen, vindt u bij Handy-Wijzer, eetapparaten.

Share
Posted in Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL) | Leave a comment