Een kijkje in de Verenigde Staten van Amerika, de DARPA Challenge 2015

Naast de vakbeurzen en Japan, zijn ook de ‘DARPA Challenges’, uit Amerika leuk om bij te houden. Daar zie je gedroomde parktijktoepassingen. En je ziet dan ook snel welke prachtige robots in een beetje een echte wereld (een soort hindernisparcours) door de mand (of de muur) vallen.


The DARPA Challenge 2015 (Motherboard)

Het Zuid-Koreaanse team van KAIST ging er met het prijzengeld van twee miljoen dollar vandoor.

Share
Posted in Robotics | Leave a comment

Een kijkje in Japan, 2015

Naast het bezoeken van vakbeurzen, is ook het bezoeken van Japan de moeite waard als je bij wilt blijven in de robotica. Wil je niet vliegen de portemonnee trekken? Het internet weet raad!

Hier is een aardig filmpje van Motherboard met een reisverslag van Japan. De makers gingen op zoek naar ‘Robothotels’ en spraken ook met de mensen die daar een nachtje hadden geslapen.


Inside the Japanese Hotel Staffed by Robots (by Motherboard)

Veruit het meest interessant vond ik de reacties van daadwerkelijke gebruikers aan eht einde van het filmpje. Daaruit blijkt maar weer dat Japanners ook maar mensen zijn. Hun reacties hadden zo van een groepje Nederlanders kunnen komen.

Share
Posted in Hospitality | Leave a comment

Een Robotics Vakbeurs anno 2015

Het is goed om regelmatig vakbeurzen over robotica te bezoeken. Dat geeft je een goed beeld van de mogelijkheden en de belangrijkste ontwikkelingen in de industrie.

Hier is een recent filmpje van ‘Automate 2015′. Het is vrij lang maar het geeft volgens mij een heel aardig beeld van waar de markt en de industrie nu staan. Dit zijn de dingen waar mensen in de robotica op dit moment en de komende vijf jaar hun geld mee verdienen. De Automate Show wordt elke twee jaar in Michigan (US) gehouden.

In Nederland is er elk jaar een dergelijke vakbeurs, die ook heel interessant is om te bezoeken: de Vision & Robotics beurs in Veldhoven. Die is zelfs elk jaar. Dit jaar op 1 en 2 juni.

Share
Posted in Uncategorized | Leave a comment

Item over Zora en andere robots in de zorg bij CampusTV Utrecht

Naar aanleiding van een grote proef met de Zora robot (eigenlijk NAO met wat extra programmering door een Belgisch bedrijfje) was er een item op CampusTV van de Hogeschool Utrecht over robots in de zorg.

Ik was uitgenodigd als expert om commentaar te geven over robots in de zorg (vanaf 6:10).



Zie Campustalk 07 Winter 2015-2016 https://youtu.be/qd8txYpq9GM (actie vanaf 3:30). Het verhaal van de verzamel-expert is trouwens ook leuk (aan het eind).

Share
Posted in Ouderen | Leave a comment

Veebot, een ontwerp voor een robot die bloed kan prikken

Er is een robot in de maak, in de US bij Stanford in de buurt, genaamd Veebot, die in de toekomst het bloed prikken grotendeels moet gaan automatiseren en de verpleegkundige moet ondersteunen bij het proces. Het idee is dat hierdoor bij het proces minder fout gaat, patiënten minder kans op schade hebben en de bijbehorende kosten daarmee dalen. Wat het apparaat zelf zou moeten gaan kosten is nog niet duidelijk. Het bedrijfje zelf, Veebot LCC, presenteert zijn ideeën wel op hun website maar treedt niet in details: http://www.veebot.com/

IEEE Spectrum recent report:

Hier is een Engelstalige video van PandoList over Veebot, van mei 2012:

Meer nieuws hierover: Nu.nl

Share
Posted in Medische handelingen, Mensen Aanraken | Leave a comment

CHRIS film over robots die met mensen samenwerken

A European Social Robotics project called CHRIS (Cooperative Human Robot Interaction Systems FP7 215805) has received its final review last april. They have also created a very nice video that summarizes their work:

As the video shows, the work is about safe cooperation and it includes the recognition of gesture (pointing), speech, actions, and objects. It is quite interesting to see the capabilities of a 18 month old human child compared to what a robot can do (not much). Perhaps that is due to the fact that kids never worry about hurting their parents. They just go for it, and their mother will let them know when they are doing something they should not. That is a pwerful learning strategy.

I think the CHRIS video shows nicely what Humanoid robots can and can not be expected to be able to do. Most robots will not be able to do everything the iCub or Bert2 can do. CHRIS is at the cutting edge.

Share
Posted in Mensen Aanraken, Sociale Robotica | Leave a comment

De grootte van een robot

Grootte. Wat maakt het uit hoe groot een robot is? Je zou kunnen zeggen dat het weinig uitmaakt hoe groot een groot robot is zolang hij maar doet waarvoor hij is ontworpen. Dat is een functioneel uitgangspunt. Je zou daar vanuit het oogpunt van een ingenieur nog aan toe kunnen voegen ‘hoe kleiner hoe beter’ of ‘hoe goedkoper hoe beter’. Echter vanuit psychologisch oogpunt kan het misschien wel heel veel uitmaken hoe groot een robot is. In de sociale interactie met mensen functioneert een grote robot wellicht heel anders dan een kleine. Groot imponeert, groot trekt aandacht, groot beangstigt. Klein vertedert, klein stelt gerust. Dat zijn zomaar wat associaties die we eigenlijk eens beter zouden moeten onderzoeken.

Een aardig doorlopend experiment met grootte is het werk van Hajime Sakamoto en zijn Hajime Research Institute (een Japans bedrijf dat sinds 2002 op twee benen lopende robots bouwt). Hij is van plan om de komende jaren steeds grotere robots te bouwen, uiteindelijk resulterend in een zogenaamde ‘Gundam’ robot (waar een mens in kan zitten) zoals in de gelijknamige populaire strips. Een vrij recent prototype is te zien in het volgende filmpje:

Een ander aardig voorbeeld van het effect van een grote robot is de nep-robot Titan, zie het filmpje hierna. Hij trekt enorm de aandacht en laat mensen een beetje schrikken, maar door gebruik te maken van humor worden mensen snel weer gerustgesteld.

De hele kleine robots, zoals Keepon, kunnen misschien mede door hun minimale grootte de mensen extra goed vertederen of ze op een veilige manier uit hun tent lokken. Een aardig gedachtenexperiment is om jezelf een Keepon van 1,50m. voor te stellen die probeert contact te leggen met een autistische jongen van een jaar of vijf. Denkt u dat deze evenveel succes zal hebben als de kleine? Ik denk het zelf niet. Of wat denkt u van een Paro van 2m? Hmm, dat zou misschien nog kunnen werken als een soort overmaatse teddybeer, zoals je ze wel op de kermis kunt winnen. Op schoot nemen zou wel wat lastig worden, natuurlijk.

Share
Posted in Sociale Robotica | Leave a comment

Panasonic presenteert 3 zorgrobots op de HCRE in Tokyo


Bron: NTDTV

In Tokyo vond eind vorige week de Home Care & Rehabilitation Exhibition plaats. En op die beurs toonde Panasonic drie interessante nieuwe produkten:

  1. Een haarwasrobot
  2. Een bed-stoel ‘transformer’
  3. Een telepresence robot, HOSPI-Rimo

The video provides good info, both regarding the way the products function and regarding their commercial status. Highly recommended!

More about the hair-washing robot:

A nice image of the way the bed transforms into a chair (it ‘undocks’):
Het robotische bed van Panasonic

Share
Posted in Algemene dagelijkse levensverrichtingen (ADL), Mensen Aanraken, Persoonlijke verzorging, Telepresence Robots | Leave a comment

Het ARTAS™ systeem, assistente van de haarchirurg

Hier is een interessante, nieuwe, robotische doktersassistente: Het ARTAS™ Systeem. De Amerikaanse FDA gaf het systeem recent vrij om te gaan gebruiken (lees meer). Volgens het bedrijf dat de robot uitvond en produceert, Restoration Robotics, helpt ARTAS bij iets dat ‘hair follicle harvesting’ heet, ‘het oogsten van haarfollikels’.

Het ARTAS Systeem

Het ARTAS Systeem (Bron: Restoration Robotics, Inc.)

De procedure is als volgt. De client neemt plaats op de Artas stoel waarna eerst zijn haar wordt gemillimeterd. Vervolgens worden met behulp van een robotische arm, die onder andere is voorzien van een camera, kleine dermal punches uitgevoerd waarbij individuele haarfollikels worden geoogst. Dit gebeurt onder controle van een dokter. De haarfollikels worden later handmatig getransplanteerd, waarna ze weer nieuwe haren zullen gaan produceren op een eerst kale plek.

Hier is een paper (PDF) in de Dermatology Times waarin de resultaten van tests met een prototype worden gerapporteerd. Blijkbaar waren na de procedure geen hechtingen of verbanden nodig, is het minder invasief en levert het gebruik van ARTAS tijdwinst op ten opzichte van andere haartransplantatietechnieken, zoals strip harvesting waar een strook met haar getransplanteerd wordt naar een kale plek. (Hoewel dit vergelijk eigenlijk appels met peren vergelijken is. Een vergelijk tussen ARTAS en andere methodes waarbij individuele haarfollikels getransplanteerd worden is relevanter, zie bijvoorbeeld hier of hier). Het bedrijf verwacht snelheden te kunnen gaan halen van 750 tot 1.000 folliculaire eenheden per uur.

Meer lezen op: news.cnet.com
Share
Posted in Chirurgie | Leave a comment

Onderzoek: Hoe reageren mensen als een robot ze aanraakt?

Een bijzonder interessant, ‘sociale robotica’ onderzoek leverde recent leuke resultaten op. Het blijkt dat mensen het niet altijd even prettig vinden om aangeraakt te worden door een robot.

Ietwat verrassend bleek uit de resultaten van één van de experimenten van het onderzoek dat het uitmaakt waaróm de robot ze aanraakt. Als mensen denken dat het is om ze te wassen dan is het okee, maar als het is om ze gerust te stellen dan hoeft dat niet zo nodig, ook al is het exact dezelfde aanraking. Blijkbaar is instrumentele aanraking meer acceptabel dan ‘sociale aanraking’. En de waargenomen intentie is dan bepalend, aldus onderzoeker Charlie Kemp. Als je dit resultaat echter vergelijkt met de positieve respons op knuffelen met de Paro robot, dan weet ik niet of het uiterlijk en het gedrag van de robot niet medebepalend zijn voor dit resultaat. Dat zou een aardig vervolgonderzoek kunnen zijn. In dit geval zou het best eens kunnen zijn dat het uiterlijk en het gedrag van de robot, genaamd Cody, niet strookte met een intentie om mensen te kalmeren via aanraking. Hij ziet er niet uit alsof hij daarvoor is ontworpen. Hij ziet er meer uit als een functionele robot die is ontworpen om mensen een beetje schoon te maken (en dat is ook inderdaad waarvoor hij is ontworpen). Met andere woorden, mensen vonden het misschien gewoon niet helemaal kloppen.

Daarnaast bleek dat men het niet prettig vond indien de robot met spraak vooraf meldde dat hij je ging aanraken. Men reageerde daar negatief op, wellicht omdat men wat schrok van de stem. Ook hier denk ik dat de uitvoering van het spreken door de robot heel belangrijk is. Indien een robot spreekt met zijn hele gezicht en een bewegende mond dan is dat heel anders dan dat enkel een geluidsfragment wordt afgespeeld door speakers (een stem uit het niets, zeg maar). Maar ik weet niet hoe dat bij deze robot precies gebeurde, al lijkt het laatste het geval. Indien dat zo is, dan is ook hier sprake van een zekere mismatch: de robot ziet er niet uit alsof hij bedoeld is om met mensen te praten dus komt het vreemd over als hij het toch doet.

Maar over het geheel genomen is dit natuurlijk prima onderzoek met leuke resultaten. Meer van hetzelfde kan zeker helpen bij om de introductie van robots in de zorg te doen slagen.

Het artikel van de HRI 2011 conferentie is hier te downloaden: hier
Science News Blog schreef er een aardige samenvatting over: Study Investigates How People Respond to Being Touched by a Robot.

Share
Posted in Knuffelrobots, Mensen Aanraken, Sociale Robotica | Leave a comment